Uniforme regelgeving zorgt voor betere uitvoerbaarheid van zorg

Tzorg is met hulp bij het huishouden en begeleiding actief in 310 gemeenten. “We hebben maar liefst 3.000 verschillende producten in ons systeem staan. Dat komt door de uiteenlopende wensen en eisen van gemeenten”, vertelt commercieel directeur Bart Hoefnagel. “Meer standaardisering is nodig om de administratieve druk te verlichten en de zorg werkbaar en betaalbaar te houden. Zonder ruimte en flexibiliteit voor de professional is uiteindelijk de cliënt de dupe.”

De inkoop van Wmo-zorg door gemeenten is de laatste jaren steeds professioneler geworden. Daarnaast heeft ook het Ketenbureau i-Sociaal Domein een belangrijke rol gespeeld in de standaardisering, zoals met de Wmo-contractstandaarden. De professionalisering heeft tegelijkertijd ook geleid tot specifiekere eisen, bijvoorbeeld voor integriteit en verantwoording rondom kwaliteit. “We zijn het volledig eens met het belang van een zorgvuldige integriteitsprocedure en borging van kwaliteit, maar daarin zit ook meteen de uitdaging”, licht Bart Hoefnagel toe. “Het moet wel in proportie blijven. De eisen waaraan we moeten voldoen, lopen steeds verder uiteen.”

Hier willen we graag samen over in gesprek, want te veel verschillende eisen leiden tot veel administratie, hoge kosten en te weinig flexibiliteit. Dat werkt averechts voor onze medewerkers en maakt dat we minder cliënten kunnen helpen, terwijl we juist zwaardere zorg willen voorkomen. Alleen samen zorgen we voor een toekomstbestendige zorg.

Voorbeelden: GGD-controle en Bibob-toets

Steeds wisselende GGD-controles, bij ieder contract een nieuwe Bibob-toets … het zijn slechts voorbeelden van de verschillende eisen die gemeenten stellen aan zorgaanbieders. Bart Hoefnagel: “Het zou veel efficiënter zijn als we voor iedere GGD-controle precies weten wat we moeten voorbereiden of aanleveren. Nu moet ons kwaliteitsteam telkens opnieuw met de GGD in een bepaalde gemeente afstemmen. En hoe efficiënt zou het zijn als er eenmaal per jaar een landelijke Bibob-toets uitgevoerd wordt? Nu wordt deze toets bij ieder nieuw contract opnieuw en op verschillende manieren uitgevoerd.” 

Standaardiseer contracten en uniformeer werkwijzen 

Het is de kunst om de juiste balans te vinden tussen enerzijds het waarborgen van integriteit en kwaliteit en anderzijds de uitvoerbaarheid van zorg in stand te houden. Standaardisering van contracten en meer uniformiteit in processen kunnen veel administratieve druk wegnemen. Mooie voorbeelden zijn het landelijke accountantsprotocol en de Wmo-contractstandaarden. “Alleen zie je in de praktijk dat gemeenten het vaak nét wat anders insteken”, merkt de commercieel directeur. “En juist de verschillen zorgen voor onevenredig grote administratieve lasten. We hebben hier zelfs extra mensen voor moeten aannemen. Het zou erg helpen als gemeenten de bestaande standaarden consequent gebruiken. Dat biedt duidelijkheid en zorgt voor minder administratieve handelingen zodat we onze aandacht kunnen richten op waar het echt om draait: de medewerker en cliënt.”

Achter de voordeur maak je het verschil 

Hoe maak je het verschil in de zorg? Bart Hoefnagel is stellig: “In onze overeenkomsten leggen we de kaders vast, maar het grote verschil maken onze thuishulpen en begeleiders achter de voordeur van de cliënt. Zij kennen de cliënt, zien of het goed gaat of niet. Ze signaleren veranderingen in bijvoorbeeld gedrag, uiterlijk, hygiëne of voeding en kunnen preventief actie ondernemen. Om hun werk goed te kunnen doen, hebben zij autonomie en voldoende vrijheid nodig. Ook de bekostigingssystematiek speelt een belangrijke rol bij een goede uitvoering. We snappen dat gemeenten gezien de wettelijke vereisten teruggrijpen op de PxQ-financiering, maar de administratieve handelingen die daarmee samenhangen, beperken de ruimte in de uitvoering. Dit kunnen we ook staven met de uitkomsten van onze tevredenheidsonderzoeken onder thuishulpen, begeleiders en cliënten. Uren zeggen niets over de kwaliteit; de kwaliteit van de medewerker en het aansluiten op de behoeften van de cliënt doen dat wel. Daar moeten we met elkaar continu de juiste balans in zoeken. Minder administratie, meer ruimte om te kunnen doen wat het moment vraagt en passende financieringsvormen helpen om maatwerk mogelijk te maken. En beter maatwerk betekent dat wij cliënten zo goed mogelijk kunnen ondersteunen om zo lang mogelijk aangenaam thuis te blijven wonen.” 

Hoe zorgen we samen voor meer uniformiteit? 

Met 3.000 verschillende producten voor 310 gemeenten is er nog veel winst te behalen met uniformiteit. Hoe zorg je daarvoor? Bart Hoefnagel geeft graag een aantal suggesties:  

• Omarm als gemeenten de Wmo-contractstandaarden en landelijke protocollen.  
• Kijk kritisch naar proportionaliteit van de eisen; werk met strategische partners vanuit vertrouwen.  
• Blijf gedurende de looptijd van het contract in gesprek met aanbieders om te monitoren of bijsturing gewenst of nodig is.
• Organiseer samen met aanbieders zoveel mogelijk vrijheid achter de voordeur en denk ook na hoe kwaliteitsmetingen worden gedaan.
• Zoek passende financieringsvormen die flexibiliteit mogelijk maken.  

Kunnen we hierover samen in gesprek gaan? 

Bart Hoefnagel is helder: “Te veel verschillende eisen leiden tot veel administratie, hoge kosten en te weinig flexibiliteit. Dat werkt averechts voor onze medewerkers en maakt dat we minder cliënten kunnen helpen, terwijl we juist zwaardere zorg willen voorkomen. Alleen samen zorgen we voor een toekomstbestendige zorg. Administratieve lastenvermindering en standaardisatie dragen daaraan bij. Als Tzorg geven we graag inzicht in waar we in de praktijk tegenaan lopen. Goede en minder goede voorbeelden kunnen enorm verhelderend zijn. Vanuit onze landelijke rol horen en zien we namelijk veel en met deze expertise fungeren we regelmatig als sparringpartner in verschillende kern- en klankbordgroepen. Graag wisselen wij hierover van gedachten met anderen om samen mogelijkheden te bespreken.”